Home
Interne Geneeskunde

Hart
Maag en Darmen
Lever
Nieren
Bloed
Oncologie
Oogheelkunde
Chirurgie


Maag en darmen

Maagdarmklachten komen veelvuldig voor bij onze honden en katten. We onderscheiden acute en chronische klachten, afhankelijk van hoe lang ze al bestaan. De ernst kan variëren van wat dunne ontlasting na een voederwisseling tot bloed braken als gevolg van een maagzweer of tumor.

Honden en katten kunnen op gewicht blijven of gewicht verliezen, levendig blijven maar ook lusteloos zijn en wegkruipen. Ze kunnen vaak windjes laten, je hoort de buik rommelen, ze braken soms gal met schuim: er is een scala van symptomen die, afzonderlijk maar ook in combinatie, voorkomen!

Het onderzoek van het maagdarmkanaal omvat vooral vragen over de ziektegeschiedenis, een lichamelijk onderzoek, bloed- en ontlastingsonderzoek en eventueel een endoscopisch onderzoek. Met dit laatste wordt bedoeld dat door een dunne en flexibele kijkbuis maag, de twaalfvingerige darm en de dikke darm kunnen worden bekeken en biopten (weefselmonsters) kunnen worden genomen.

Endoscopisch onderzoek

Met behulp van een glasvezelkabel met een lichtbron kan er in de neus, de bronchiën, de slokdarm, maag en darmen van uw hond of kat gekeken worden. De specialist gaat dan na of het weefsel afwijkingen vertoont, er ontstoken uit ziet, of er wellicht tumorachtige vergroeiingen te zien zijn of schimmelvorming. Endoscopisch onderzoek heeft minder zin wanneer uw hond of kat op voorschrift van uw eigen dierenarts corticosteroïden voorgeschreven heeft gekregen voordat besloten werd tot verwijzing.
In vrijwel alle gevallen zal de definitieve diagnose gesteld worden door onderzoek van de genomen biopten. De uitslag van het biopt-onderzoek kan sterk beïnvloedt worden door prednison. Vandaar dat de patiënt liefst niet voorafgaande aan de scopie met prednison behandeld moet worden.

Endoscopisch beeld van een normale darm. Endoscopisch beeld van een darm met vele kleine bloedingen.
De microscopische coupe van de normale darm. De coupe van de darm met bloedingen, er is een sterke toename van ontstekingscellen.

Help: een vreemd voorwerp!

Honden en katten eten soms de gekste dingen. Een enkele keer komt er een vreemd voorwerp in de maag terecht, of blijven er dingen in de slokdarm steken. Dat kan van alles zijn; berucht zijn grasaren, vishaakjes, stukken buffelhuid en botsplinters, maar onze internisten zijn ook wel in actie gekomen voor stuiterballen, satéprikkers en ijsstokjes

Afb. van de ca 8 cm lange doorntak met scherpe stekels, die we in het najaar van 2005 verwijderden uit de neusingang van de Cavalier King Charles Spaniel, hierboven afgebeeld. 


Vroeger moesten vreemde voorwerpen via een operatie verwijderd worden. Tegenwoordig kunnen veel vreemde voorwerpen via de endoscoop uit de slokdarm en de maag verwijderd worden. Dit is veel minder belastend voor de patiënt en ook goedkoper dan een operatieve ingreep (er is immers geen operatiewond en herstel/genezingsperiode). Wel is er een grote behendigheid nodig voor het bedienen van een scoop en tientallen verschillend gevormde tangetjes en andere hulpstukken.




Het netje van een vetbol voor vogels, met de metalen draad waarmee deze  bevestigd was.




Met warm weer wil een ijsje er 
wel in... Enkele stokjes van 
ijslollies.

 




Haarballen, die bij een endoscopie verwijderd zijn.




Dit hondje heeft maanden met de
 deksel van een aspergeblikje 
in zijn maag rondgelopen.
 



Een winterwant, in zijn geheel doorgeslikt. 



Een leren balletje ter grote van een mannenvuist.



Houtlijm, opgelikt door een jonge herder en uiteindelijk operatief verwijderd. 















Een kunststoffen plaatje.




Een kroonkurk.


Zie ook Case 5 en Case 3.

 

© Copyright Specialistengroep De Kompaan 2008
medische fotografie: Herriët Winter