Home
Interne Geneeskunde

Hart
Maag en Darmen
Lever
Nieren
Bloed
Oncologie
Oogheelkunde
Chirurgie


Lever

Ziektes van de lever zijn soms heel duidelijk voor een eigenaar herkenbaar, denkt u aan geelzucht. Meestal presenteren leveraandoeningen zich echter veel bedekter: een verminderd uithoudingsvermogen, gewichtsverlies, wisselende eetlust, meer plassen en drinken, bloedarmoede of gewoon niet lekker in z’n vel zitten.

Leveraandoeningen zijn acuut of chronisch. Van de eerste categorie is acute leverontsteking (acute hepatitis) een heel ernstige aandoening, die aanleiding kan geven tot de dood. Acute leverontstekingen kunnen worden veroorzaakt door bijvoorbeeld een virusinfectie (meestal), maar ook (zelden) door een bacterie (ziekte van Weil).

Chronische leveraandoeningen bij honden en katten ontwikkelen zich uit een deels herstelde acute ontsteking of zijn van het begin af aan chronisch. Ze geven vaak een heel duidelijk kwakkelend beeld: dan weer even goed, dan weer wat minder, maar de tendens is duidelijk: op den duur doet uw hond of kat het minder goed!

Om leveraandoeningen (acuut of chronisch, veel littekenweefsel enzovoort) goed in beeld te krijgen (te diagnosticeren), zijn bloedonderzoek, echo-onderzoek en vooral cel- en weefselonderzoek belangrijke nadere onderzoekstechnieken. Een levercelmonster wordt verkregen door onder geleide van echo met een dunne naald gericht leverweefsel aan te prikken. Dit gebeurt meestal zonder narcose, als de hond of kat dit toelaat. Voor het nemen van een echt weefselbiopt (dit geeft meer informatie) is van tevoren bloedstollingsonderzoek noodzakelijk. Pas als de bloedstolling goed is, kan verantwoord een biopt genomen worden! Sinds kort beschikt De Kompaan over deze apparatuur zodat we sneller en effectiever een leverprobleem in kaart kunnen brengen. Het nemen van een echt biopt geschiedt minimaal onder locale verdoving en regelmatig onder algehele narcose.

Twee bijzondere categorieën leveraandoeningen zijn levertumoren en de afwijkende bloedsomloop om respectievelijk door de lever heen – de zogenaamde levershunt

Tumoren in de lever kunnen uitgaan van de oorspronkelijke cellen waaruit een lever is opgebouwd, bijvoorbeeld levercellen, galgangcellen, witte bloedcellen, bloedvatcellen, of de tumoren zijn uitzaaiingen van een proces elders in het lichaam. Echo-onderzoek met name ondersteund door cellen onderzoek kan uitsluitsel geven over de aard van de tumor. Het type tumor bepaalt of in een enkel geval chirurgie of chemotherapie tot de mogelijkheden van behandelen behoort. 

De levershunt is een aangeboren afwijking die zowel voorkomt bij de hond als de kat. Hierbij heeft de natuur een fout gemaakt en een extra bloedvat aangelegd, dat ervoor zorgt dat het grootste deel van het bloed afkomstig van de darmen niet door de lever (zoals het hoort), maar langs de lever direct naar het hart stroomt. Dit ongezuiverde bloed bevat onder andere ammoniak, een giftige stof voor met name hersenweefsel. Een te hoge ammoniak bloedspiegel uit zich dan ook voornamelijk in meer of minder ernstige hersenverschijnselen: wankel lopen, epileptiforme aanvallen, slecht zien, of klachten van het maagdarmkanaal, bijvoorbeeld dunne ontlasting. Honden en katten met een levershunt zijn vaak minder goed ontwikkeld (blijven aan de kleine kant) en zijn vrijwel zonder uitzondering te licht in gewicht.
Naast de ziektegeschiedenis en de symptomen spelen bloedonderzoek (ammoniakbepaling) en echo-onderzoek om het afwijkende bloedvat op te sporen, een doorslaggevende rol om tot een diagnose te komen. Of een levershunt geopereerd kan worden, hangt af van bovenstaande bevindingen. In veel gevallen is het mogelijk, maar een belangrijke leidraad is: hoe jonger het dier, hoe groter de kans op een goede afloop!

Zie ook Case 4.

 

© Copyright Specialistengroep De Kompaan 2008
medische fotografie: Herriët Winter