Echografisch onderzoek

De introductie van echo-diagnostiek in de humane geneeskunde begin 
jaren ’70, heeft een enorme doorbraak betekend voor het in kaart brengen 
van hartaandoeningen. Voor het eerst was het mogelijk het hart als kloppend (bewegend) orgaan met wanden, holtes en kleppen zeer fraai in beeld te brengen zonder invasieve ingrepen, al dan niet met narcose. Sinds de jaren ’80 is echodiagnostiek ook in de diergeneeskunde niet meer weg te denken. Met echo- apparatuur kan als het ware het inwendige van organen onderzocht worden, in tegenstelling tot röntgenonderzoek waarbij de omvang van organen onderzocht kan worden. 

afb. Eerste ECG ooit gemaakt bij een hond. In dit geval de hond Jimmy van de onderzoeker Waller, die hierover publiceerde in het medische tijdschrift The Lancet in 1909. Met een ECG wordt het electrische signaal dat door het hart gaat en dat de hartspiercontractie opwekt, aan de buitenzijde geregistreerd

afb. Röntgenfoto van vergroot hart.

Echo-onderzoek maakt de anatomische verhoudingen in het hart (de grootte van kamers en boezems) zichtbaar, geeft inzicht in bijvoorbeeld de bouw en plaatsing van de verschillende kleppen, de aanwezigheid van vernauwingen van respectievelijk de lichaams- of longslagader en de mate waarin het hart samentrekt. Door middel van kleurendoppleronderzoek zijn wervelingen en lekkages zichtbaar te maken; dopplermetingen, een humaan standaard gebruikte techniek, maken het mogelijk de mate van vernauwing van een slagader te bepalen, de ernst van een kleplekkage te meten en zo, indien volledig uitgevoerd in linker- en rechterzijligging, een totaalbeeld te krijgen van de aard en ernst van de aandoening. Dit maakt het mogelijk een preciezere therapie in te stellen en het effect van de behandeling nauwkeuriger te volgen.

Dr Gerritsen onderkende  al tijdens zijn specialisatie- opleiding het belang van  echocardiografie en  besloot zich verder op  deze onderzoekstechniek  toe te leggen.  Hij is daarmee de enige  dierenarts/specialist Interne  Geneeskunde in Nederland,  die klinische kennis en  ervaring paart aan  specialistische kennis van  en ervaring met de  echocardiografie.

Het patiëntenaanbod op De Kompaan is door dit alles uiterst divers. Denkt u aan honden en katten die een aantoonbaar, al dan niet aangeboren, hartprobleem hebben, zoals een afwijkend hartritme (onregelmatig, te snel, te langzaam), een hartruis (wat voor een ruis, ernstig of niet) of een pericard-overvulling ofwel een met vocht gevuld hartezakje (zie foto), maar ook aan dieren met symptomen die in eerste instantie helemaal niet op een hartprobleem wijzen. Denkt u aan de benauwde hond, die vocht in de borstholte blijkt te hebben.

afb. jack russel terrier met een overvuld hartezakje, bijzonder omdat deze aandoening meestal voorkomt bij de grotere honderassen. Ook mensen kunnen een overvulling van het pericard hebben. We weten dat ze zich dan afschuwelijk voelen, maar onmiddellijk na het aftappen via een drain verlichting ervaren. Komt een hond opnieuw terug met deze aandoening, dan biedt een operatie uitkomst. Het onderste derde deel van het hartezakje wordt dan operatief verwijderd.

Onderzoek naar Hypertrofische cardiomyopathie (HCM) en andere aangeboren afwijkingen bij de hond en de kat.

Thoraxchirurgie

Regelmatig zijn er in De Kompaan gastchirurgen aan het werk. De thoraxchirurgie is een belangrijk aandachtsgebied. Er vinden dan complexe ingrepen plaats als pericardresecties, longkwabresecties en ductus botalli (zie foto hieronder), waarbij een aangeboren bloedvatafwijking gecorrigeerd wordt.

afb. operatieve sluiting van ductus

De Kompaan is naast de faculteit diergeneeskunde te Utrecht de enige kliniek in Nederland, waar pacemakers worden geplaatst bij honden. Met behulp van speciale apparatuur is het mogelijk om na te gaan, bijvoorbeeld bij de eerste controle, hoe vaak de pacemaker actief is geweest en in welk slagenbereik. Vervolgens stellen we de pacemaker nauwkeurig af om een optimaal effect te bereiken voor de hond. Honden kunnen met een pacemaker oud worden!